Jaszczur

Balzac Honoré de
[strony podług: S.W. Czytelnik, Warszawa, 1957.]

„Pełne na tym padole jest tylko nieszczęście”

[s. 14]

„żyje […] bez radości, bo nie ma już złudzeń, bez cierpień, bo nie zna już rozkoszy”

[s. 31]

„nieszczęście dało mi majątek, niewiedza oświeciła mnie”

[s. 37]

„osiągnąłem wszystko, bo umiałem wszystkim gardzić”

[s. 38]

„wszelkie twoje życzenia ziszczą się sumiennie, ale kosztem twego życia”

[s. 40]

„Człowiek jest błaznem tańczącym nad przepaścią”

[s. 53]

„Zaryzykować śmierć, aby zdobyć życie”

[s. 83]

„Człowiek, który przeczuwa piękną przyszłość, kroczy przez nędzę jak niewinny na szafot”

[s. 84]

„Miłość przechodzi nieskończone przeobrażenia, zanim się splecie z naszym życiem i ubarwi je na zawsze kolorem płomienia”

[s. 102]

„Dusza ludzka to czarodziejka, zmienia słomę w diamenty”

[s. 116]

„Człowiek staje się bardzo silny, kiedy sobie uświadomi własną słabość”

[s. 134]

„Posiawszy klątwy, wracając zbierzesz nienawiści”

[s. 137]

„Człowiek nie wynajduje siły, kieruje nią tylko”

[s. 190]